Moja Les - Zofia Staniszewska

Powieść ma wiele zalet. Napisana jest żywym, nowoczesnym językiem, dialogi są realistyczne. Czyta się ją dość szybko, oczekując dalszych wydarzeń czy finału przygód spotykających bohaterki. Na pierwszym planie mamy związek Miłki i Doroty, które wspólnie wychowują dzieci Miłki z poprzedniego związku hetero (niesamowicie pozytywny były mąż Marcin) – Sławkę i Bożkę. Jesteśmy świadkami ich dynamicznych relacji, układania związku, sytuacji intymnych, seksu (opisanego dość naturalnie), przyjaźni. W tle – kobiece Manify, parady, przemoc wobec kobiet, relacje i problemy w pracy, homofobia – czyli to, co nas otacza na co dzień. A to wszystko okraszone lekką nutką poetyckości i nierealności. Mamy też różnorodność typów les – i te bardziej femme, butch, nienormatywne postaci. Według mnie książka nadaje się po prostu do sfilmowania – w przeciwieństwie do wspomnianego wysypu książek, polskich filmów z wyrazistymi wątkami gej czy les mamy jak na lekarstwo.

Na koniec spostrzeżenie. Autorką książki jest zdeklarowana… heteryczką. Brawa za wczucie się w tematykę! Oraz zagadka: czy akcja dzieje się w Poznaniu, Warszawie, czy też Poznaniowarszawie?

Moja Les - fragment