DROGA SPLĄTANA

Akeme
Noc nie daje snu, myśli pędzą bez tchu
To nieprawda, że Ciebie już nie ma,
Choć daleko jesteś stąd
To nieprawda że Ciebie już nie ma
Trzymam Twoją dłoń

Droga Splątana,

To było tak nagle – że do mnie już nie mówisz; i dziwne jest to, że otwieram drzwi – i meble stoją tak jak zawsze, i tak jak przedtem; i te same obrazy wiszą na tych samych ścianach, przybite tymi samymi gwoździami. Przywykłam do tego, że zawsze byłaś tam, gdzie byłaś, więc jak zawsze przychodzę i nie pojmuję tego, że kolejny już raz Cię nie ma? – niepojęta jest Twoja nieobecność. Nawet nie wiem, gdzie Ty teraz jesteś? Opowiedz mi o tym miejscu. Jak Ci tam jest? Co tam robicie? O czym rozmawiacie? Bo chyba nie jesteś tam sama, prawda?

Mówią, że jesteśmy tu i teraz, a nie ma nas w każdym innym miejscu. Nasza śmierć zmieni tylko tyle – że w tym ostatnim miejscu też już nas nie będzie. A jednak, właśnie tu i teraz - w tym ostatnim – tak bardzo mi Ciebie brakuje…

W mojej głowie widzę obraz, którego boję się nocą. Widzę przestrzeń,która się nie kończy nigdzie. Jest tam gęsta mgła – idę i zimno mi – wyciągam ręce, ale nie napotykam niczego. Czegokolwiek chciałabym dotknąć. Ale tam nic nie ma. Widzę swój rosnący strach: sama w pustej zimnej przestrzeni, z której nie ma wyjścia. Zupełne jakbym była nigdzie. Tak chyba jest po śmierci. Czy mgła to inni umarli? Są tam, na pewno: w niej są rozproszeni – w tej mgle; i choć otaczają mnie zewsząd, nie mogę z nimi porozmawiać. Nie ma tam żywej duszy…

Rany Boskie…! Przecież to znaczy, że Ty tam teraz jesteś! Tam jesteś! Tam we mgle? To tam się wysłałaś!? Może mnie wołasz, zabłądziłaś na tym pustkowiu i szukasz drogi? Może bardzo się boisz i płaczesz? Dlaczego nic nie wiem, co się z Tobą dzieje? I nic nie mogę poradzić? Powiedz mi chociaż, że nie bolą Cię już rozszarpane nadgarstki…! Powiedz, że ręce masz już czyste i że nie zostawiasz krwawych śladów… Tak chciałabym usłyszeć, że nie cierpisz już więcej i nie czujesz już niczego… ja wciąż czuję zimny metal – czy to możliwe, żeby bolało mnie tak jak Ciebie? Czy możliwe jest, by bolało stokroć bardziej?

… nigdy tego nie zapomnę – a chciałabym – Twoich zsiniałych paluszków i warg, twarzy tak zastygłej, że aż niepodobnej do Ciebie. Kolejna noc – a może to już świt? – sen nie przychodzi. Zostawiłaś po sobie strasznie absurdalną rozpadlinę. Na mózgu zaciska się żelazna obręcz – przecież tylko Ty w to miejsce pasujesz! Brakuje tchu - przecież to tu jest Twoje miejsce – nie tam! – i nikt, i nic nie może Cię w nim zastąpić! Powiedz mi, d l a c z e g o ? Dlaczego wolałaś mgłę? i drewnianą skrzynię? i ten upiorny czarny dół!? Dlaczego wolałaś żyletkę bardziej ode mnie? Tracę rozum! To nie może być prawda! Odezwij się i wróć tutaj do mnie…
tak mi Ciebie brak…
mama
Data publikacji w portalu: 2008-04-04
« poprzednie opowiadanie następne opowiadanie »
  OPOWIADANIA AKEME  
  NOWE OPOWIADANIA  
  KONTAKT  

Wyślij swój tekst! - napisz do Namaste
podpisz swoja pracę nickiem lub imieniem
(jeśli chcesz: nazwiskiem), jeśli chcesz napisz swój e-mail, podamy go w podpisie.

  NASZA TWÓRCZOŚĆ  

Jest jak delikatny kwiat. Każda jej forma zawiera ślady głębokich wzruszeń i emocji, przenosi pamięć o czasie minionym, chroni od zapomnienia chwile.

Tutaj jest miejsce dla Ciebie. Jeśli pisałaś, piszesz lub pisać zamierzasz, nie chowaj efektów swojego natchnienia do szuflady, podziel się nimi.

Tu nikt nie ocenia, nie krytykuje. Możesz przysyłać teksty podpisane imieniem bądź pseudonimem, o dowolnej tematyce i formie. Może to dobre miejsce na debiut i nie tylko.

Zdecyduj się.
To właśnie od Ciebie będzie zależał kształt tej strony. Zapraszam do jej współtworzenia.

Namaste

NEWSLETTER I SPOŁECZNOŚCI

Chcesz być powiadamiana o nowościach w portalu? Zarejestruj się i zaprenumeruj nasz newsletter lub kanał Nowości RSS!
Możesz też dołączyć do naszej strony na Facebook lub Twitter. Zapraszamy!

Ostatnio komentowane:

news Prawa kobiet a Koran
vesania olicadiablica ma całkowitą rację. Szkoda że w Polsce nie mówi się o tym głośno, Użalamy się nad tym jaki ciężki los mają imigranci z krsjów muzułmańskich a zupełnie pomijamy to, jaki... opinia dodana 2017-01-14 16:00:40
muzyka Zawsze mocno żyłam i teraz mam co wspominać
Hitoshi W piątek byłam na koncercie Closterkeller. Anja jest niesamowitą kobietą, jest charyzmatyczna, silna i pewna siebie, dała przepiękny występ. Uwielbiam ją.... opinia dodana 2012-11-05 20:27:47
literatura Na jej rozkazy - CHAUDIÈRE A.D. i CALIGO A.
Słabo. Dobrnęłam do 20 strony mało się przy tym nie topiąc w nadmiarze nic nie wnoszących słów. Żałuję,...

Dołącz do naszej społeczności!

nowe i najaktywniejsze profile:

© KOBIETY KOBIETOM 2001-2016