matematyczna miłość

zamykając cię w nawiasie moich ramion
spotęguję tę miłość po 3 razy chcąc
uścisnąć twą dłoń
dzielenie iloczynu naszych uczuć
powoduje ogromne pierwiastkowanie
na cięciwie o promieniu większym
niz pole kwadratu plus sinus kąta
nachylenia mojej głowy na twym ramieniu
niech nasze PI... symetrycznie oddają
pole magnetyczne drżeń naniesionych na kształt
naszych niekończących się logarytmów
słów KO... KO... SINUSA ALFA I OMEGA MOJEGO ŻYCIA
NIECH sTOPIN WTAJEMNICZENIA MEGO CIAŁA
BEDZIE RÓWNY SUMIE TWYCH ODDECHÓW PODZIELONY
POCAŁUNKIEM MIĘDZY 40 A 45 STOPNI ROZŁŻENIEM TWYCH
LINI WYCHODZĄCYCH SPOD ŚRODKA TWEGO OKRĘGU
PONIŻEJ DWÓCH MNIEJSZYCH KÓŁ O PROMIENIU b lub c
rozwiązując ten układ niekończacych się równań
brak niewiadomych ja Y ty x o parzystej liczbie
objęć tuż nad ranem
niech nasza miłlość zamknięta w kawadratowym nawiasie
pozostanie fizyczna
z użyciem elementów potęgując słowa
nazwana matematyczna


Sandałkowa miłość

raz hasała sobie miłość
szła na oślep tak bez celu
bose nóżki poranione
niczym wręcz nie osłonione
szła po wodzie po kamieniach
po piaseczku i korzeniach
czas uciekał ona szła
powbijała życia szkła
krwawe stopki w rzece myła
ta wycieczka ją wzmocniła
dalej rosła czas uciekał
ale na nią nikt nei czekał
w końcu droga ją znużyła
stopek nawet nie umyła
pomyślała popłakała
w dalszą drogą sią udała
serca dwa się już spotkały
Idzie miłość ma SANDAŁY


Data publikacji w portalu: 2010-06-03