więc znów piszę do chmur..
maluję wirtualnym ołówkiem, wirtualne słowa
są trochę jak powietrze, które jest ale nie widzisz..
tych pare słów, które przeczytasz i uciekną w niepamięć.
błądze myślami,przeskakuję obrazy, rozmyślam..
czasami muskasz moje usta, czasami jestem pełna wzburzenia i pretensji,
czasami jesteś delikatna aby znów przeskoczyć myślą do chwili
zwątpienia. chciałabym Ciebie namalować słowem, móc uchwycić piękno nie
tylko cielesne ale też duszy... móc na chwilę zapomnieć sie ...
móc podnieść do góry cały świat, potrząsnąć nim a może bardziej sobą..?
Filigranowe słówka to tu, to tam przeskakują, śmieją czasem się ze mnie
wręcz drwią, skazują mnie na ich szukanie a nawet pościg za nimi.
filigranowe zdania już są bardziej poważne-trochę się droczą ale w sumie
to one powodują moje przegrzanie..
gdybym tak mogła je pochować w szufladki swojego umysłu, dać im chwile
leżakowania, abym mogła odpocząć..


Data publikacji w portalu: 2010-07-28