Mo' Horizons

Słuchając Mo’ Horizons ma się wrażenie, że przenosimy się gdzieś w dalekie, gorące miejsca, gdzie króluje latino jeszcze z ubiegłego wieku.
Jedno przychodzi na myśl: muzyka ta nie mogła powstać na naszym kontynencie, a co dopiero tuż za granicą naszego, bądź co bądź zimnego kraju. A jednak... Pewnego razu spotkało się dwóch niemieckich DJ’ów: Ralf Dresmayer oraz Mark "Foh" Wetzer i stworzyli właśnie Mo’ Horizons.

Ale czymże jest ów tajemnicze Mo’ Horizons, spytają ci jeszcze nie uświadomieni? To genialne połączenie NuJazz, soul, downbeat, acid jazz, latino, trip hop, czasem lekko dub’ujące, wspomagane geniuszem wokalistów i żywymi instrumentami.

Trzy płyty: „Come Touch The Sun” (1999), „RememberTomorrow” (2001) oraz „And the New Bohemian Freedom” (2003) to magiczna podróż od lat 50-tych do 90-tych, nie ważne jakby była doprawiona muzycznie czy stylistycznie, zawsze jednak to ta sama tak charakterystyczna dla stylu Mo’ Horizons mieszanka.

Zbliża się lato... ponoć nie będzie wcale takie ciepłe... Ale wystarczy włączyć „Brazil” a od razu poczujemy się jak na imprezie w Rio. Cudowna, żywa piosenka z delikatnym wokalem, wesołymi dęciakami i tymi cudownymi instrumentami perkusyjnymi. Skoro jesteśmy przy piosenkach skąpanych gorącymi rytmami, to polecam również „Cha Cha Cha”. Niech rytmy cha-cha porwą najgorszego ponuraka. Podstawa dobrej wpadającej w ucho piosenki to porządne połączenie perkusji i instrumentów dętych. To właśnie można usłyszeć w tej piosence. Dla wielbicieli coverów też coś się znajdzie. A jakże. Mamy tu „Hit The Road Jack (Pena Estrada)” w niesamowicie żywej, jakże latynoskiej wersji. Muszę przyznać, iż bardziej mi się podoba nawet niż oryginał. Mam słabość do ładnych wokaliz i dęciaków... Mam też słabość do żywego, rytmicznego pianina jak w „Drum´n Buoogaloo”. Coż na to poradzimy, że słuchając tej piosenki ma się ochotę wstać i tańczyć i tańczyć i bawić się do białego rana. Tak, Mo’ Horizons idealnie nadaje się na taneczne imprezy. Nie sposób jest się nie wybawić przy tak żywych południowych rytmach. A jeśli dość będzie już tych szaleństw, to zapewniam wszystkich czytających (i słuchających oczywiście), że Mo’Horizons także potrafi uspokoić. Spragnionym chill-out’u polecam “Foto Viva”, którą można usłyszeć na wielu składankach typu „lounge”. Obok „Yes Baby Yes” właśnie ta piosenka przyniosła pierwszy sukces grupie, stając się często grywaną w klubach i rozgłośniach radiowych (ale to chyba jednak nie w naszym kraju). Znudzonym wokalami polecam “Bosshannover” - lekko acid jazzowy numer z ładnym pianinem, czy „Mambuloo” z łatwo wpadającymi w ucho dęciakami. Znajdzie się tu także i coś dla miłośników indyjskich rytmów, a jakże. Czy to „Morning Bay”, trochę elektroniczny, czy też „Remember Tomorrow”, a dla miłośników dobrego soul polecam „So ma guisee”. Nie sposób w tak krótkiej recenzji opisać, co czuje się słuchając tych trzech niesamowitych albumów. Na dobrej, letniej imprezie nie może zabraknąć choćby jednego utworu z dyskografii Mo’ Horizons. Moja rada taka - jeśli nie trzy, to chociaż jedną ich płytę należy mieć w swoim zbiorze audio.