Aleksandra

Witaj Aleksandro

Myśli moich Meandro

Rozbudziłaś moją wyobraźnię.

Mam przed oczami gorącą łaźnie:

Gęsta para wypełnia pomieszczenie

Nic nie widać-same niewyraźne cienie.

Nagle smukłe kształty się wyłaniają,

I oddech mi zapierają...

Jak lśniąca nimfa wyszłaś z jeziora,

Rzekłaś: namiętności rozbudzić pora.

Twoje ciało wilgotne i błyszczące.

W miejscach intymnych pnącze.

I zerwać chcę te kwiaty

Zabrać Cię w rozkoszy zaświaty.

Dotknąć z Tobą granic nieboskłonu

Przypatrywać się pulsacji Twego łonu.

Twoje usta płoną namiętnie

Drżą w mych oczach przepięknie.

Sparzyć się chcę w tym płomieniu,

Poddać się świadomości zapomnieniu.