Noc

Nocą...

Pragnienie tak jak księżyc
Przeciąga się leniwie w mym umyśle
Prężnie jak kot, który zeskoczył z parapetu
Po to, by łasić się u moich stóp
W poszukiwaniu utęsknionej pieszczoty

Noc...

Jej cień demaskuje wszystko
Sprawia, że wszelkie obawy nikną
Każda rzecz pozbawiona jest ostrych kantów
Nie tak jak w dzień.
Nie ma potrzeby udawać, grać.
To i tak nie ma sensu
Ona swoim wzrokiem obnaża do końca
Nie pytając o pozwolenie
Po prostu...

Po prostu jest...

Przychodzi
Siada na moim łóżku
Potem składa niemy pocałunek na moich ustach
Otula mnie całą sobą
Przenika na wskroś
Po chwili bezszelestnie wślizguje się pod koc pieszczotą
Wtapiam się w nią kawałek po kawałku
Czuję jej zapach, który z wyrafinowaniem pieści moje nozdrza jak najsubtelniejsze perfumy
Jej dłoń jest jak odkrywca przemierzający kilometry w poszukiwaniu upragnionego lądu
Moje ciało – Złote Eldorado – cel, do którego zmierzała od zawsze

Nie ma mnie, nie ma jej.
Ona jest mną, ja jestem w niej
Pieszczotą pocałunku rozpala ogień
Jeszcze chwila – już widać wierzchołek
JESTEŚMY
Przystań
U progu uniesienia
RAZEM w upojnej podróży na szczyt
Oszołomiona
Szczęśliwa
Nie poddaje się jej

NOC – ona wie o mnie wszystko

NOC...

Nowe Oblicze Całości