Where I go

De_Monik
Widzisz cień ludzkich spojrzeń?
Tu właśnie jestem, na końcu tej ścieżki.
Malowana miłością i nienawiścią.

Widzisz splot myśli, jak aura
znaczący mój byt t u t a j,
a Twoje t a m trwanie?

Widzisz drzwi przed sobą?
Linia klamki, niczym ciało kobiety
kusi dłoń swoim kształtem...

To właśnie jest brama
pomiędzy naszymi snami.

Here I’m.


Gdzieś między pragnieniami a strachem przed ich utratą kopiemy coraz głębszą jamę na nasze marzenia. Z dnia na dzień wciąż bardziej głodni uczuć, chronimy się za parawanem emocjonalnej anoreksji. Uciekamy przed sobą w codzienną nierzeczywistość. W komiksowe ramy.

Komercyjne, łatwo przyswajalne formy samoakceptacji.

Kot na naszym ramieniu nie przypomina nam już o potrzebie bycia z drugim człowiekiem.
Zamknięta na dwa razy Przeszłość nie ma do nas dostępu.
Zasypiamy otuleni w szelest telewizyjnych głosów.

Tylko czasem Sen - zdrajca moczy łzami nasze poduszki, wyciska na twarzy cień tego co Być Mogło.

Obrazy, do których boimy się nawet zbliżyć na jawie, wracają,
nasycone kolorami i zapachami z  t a m t e g o  świata.

Mamią brzmieniem głosu, codziennością we dwoje. Kuszą mną, Tobą, nami.

I znowu szeroko otwarte oczy zatrzaskują przed nami drzwi do Przeszłości i do Przyszłości.

Z udawaną nonszalancją ostrożnie obrysowujemy drwiną strach paraliżujący nas od środka.
Chodzimy wokół siebie cichutko, na palcach, aby nie wybudzić się z letargu.
Letargu, który uparcie nazywamy s w o i m życiem.

... oto jestem...

Jestem, a Ty pytasz o moje imię, jakbyś już dawno temu nie nazwała mnie wymyślonym przez siebie imieniem. Powiedz, czy to ja raczej nie powinnam stanąć przed Tobą i z uśmiechem tlącym się w kącikach oczu, nie powinnam zapytać:

- Jak mnie nazwałaś w swoim świecie? Jakie noszę w nim imię?
Data publikacji w portalu: 2003-07-29
« poprzedni wiersz następny wiersz »

Witaj, Zaloguj się

KONTAKT

Wyślij swój tekst! - napisz do Namaste
podpisz swoja pracę nickiem lub imieniem
(jeśli chcesz: nazwiskiem), jeśli chcesz napisz swój e-mail, podamy go w podpisie.

NASZA TWÓRCZOŚĆ

Jest jak delikatny kwiat. Każda jej forma zawiera ślady głębokich wzruszeń i emocji, przenosi pamięć o czasie minionym, chroni od zapomnienia chwile.

Tutaj jest miejsce dla Ciebie. Jeśli pisałaś, piszesz lub pisać zamierzasz, nie chowaj efektów swojego natchnienia do szuflady, podziel się nimi.

Tu nikt nie ocenia, nie krytykuje. Możesz przysyłać teksty podpisane imieniem bądź pseudonimem, o dowolnej tematyce i formie. Może to dobre miejsce na debiut i nie tylko.

Zdecyduj się.
To właśnie od Ciebie będzie zależał kształt tej strony. Zapraszam do jej współtworzenia.

Namaste

Ostatnio komentowane:

lesbijka Znane lesbijki
smaku Ja też jestem znaną lesbijką. Może kiedyś dopiszą mnie do list. Chciałabym mieć kiedyś certyfikat lesbijki i legitymację jakąś, jak dowód osobisty, żeby mieć to formalnie jakoś w urzędach... opinia dodana 2019-04-30 23:11:13
muzyka Zawsze mocno żyłam i teraz mam co wspominać
Hitoshi W piątek byłam na koncercie Closterkeller. Anja jest niesamowitą kobietą, jest charyzmatyczna, silna i pewna siebie, dała przepiękny występ. Uwielbiam ją.... opinia dodana 2012-11-05 20:27:47
literatura Rose Madder - King Stephen
d should provide a cushty support for any heel along with ankle.\nWakeboard basics vary in elasticity...

Dołącz do naszej społeczności!

nowe i najaktywniejsze profile:

© KOBIETY KOBIETOM 2001-2019